لَا يَقُولَنَّ أَحَدُكُمْ عَبْدِي وَأَمَتِي، وَلَا يَقُولَنَّ الْمَمْلُوكُ رَبِّي وَرَبَّتِي، وَلْيَقُلِ الْمَالِكُ فَتَايَ وَفَتَاتِي، وَلْيَقُلِ الْمَمْلُوكُ سَيِّدِي وَسَيِّدَتِي، فَإِنَّكُمُ الْمَمْلُوكُونَ وَالرَّبُّ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ.
Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: 'Sizden kimse "kölem", "cariyem" demesin. Köle de "Rabbî" (sahibim), "Rabbetî" (sahibem) demesin. Malik (efendi) "oğlum", "kızım" desin. Memluk (köle) de "seyyidî" (efendim), "seyyidetî" (efendim) desin. Zira hepiniz memluklersiniz. Rab de aziz ve celil olan Allah'tır.'"