Ebu Sa'id (radıyallahu anh) anlatıyor: "Safvân İbnu Muattâl (radıyallahu anh)'ın hanımı, yanında Safvân da bulunduğu bir anda Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a gelerek: 'Ey Allah'ın Resûlü, namaz kıldığım zaman kocam beni dövüyor, oruç tuttuğum zaman da orucumu bozduruyor, güneş doğuncaya kadar da sabah namazı kılmıyor!' dedi. Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), hanımının bu söyledikleri hakkında Safvân'a sordu. Safvân: 'Ey Allah'ın Resûlü! "Namaz kıldığım zaman dövüyor" sözüne gelince, o zaman bir rekâtta uzun iki sûre okuyor. Hâlbuki ben bunu yasakladım.' dedi. Resûlullah kadına: 'İnsanlara tek sûrenin okunması yeterlidir.' buyurdu. Safvân devam etti: '"Oruç tuttuğum zaman bozduruyor" sözüne gelince, hanımım oruç tutup duruyor. Ben gencim, hep sabredemiyorum.' dedi. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Bir kadın kocasının izni olmadan nafile oruç tutamaz!' buyurdular. Safvân devamla: 'Güneş doğuncaya kadar sabah namazı kılmadığım sözüne gelince, biz gece çalışan bir aileyiz, bunu herkes biliyor. Sabaha yakın yatınca güneş doğuncaya kadar uyanamıyoruz.' diye açıklama yaptı. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Ey Safvân, uyanınca namazını kıl!' buyurdular."
Kütüb-i Sitte