عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ: إِنَّ ابْنَ ابْنِي مَاتَ، فَمَا لِي مِنْ مِيرَاثِهِ؟ فَقَالَ: «لَكَ السُّدُسُ». فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ، فَقَالَ: «لَكَ سُدُسٌ آخَرُ». فَلَمَّا أَدْبَرَ دَعَاهُ، فَقَالَ: «إِنَّ السُّدُسَ الْآخَرَ طُعْمَةٌ». قَالَ قَتَادَةُ: فَلَا يَدْرُونَ مَعَ أَيِّ شَيْءٍ وَرَّثَهُ. قَالَ قَتَادَةُ: أَقَلُّ شَيْءٍ وَرِثَ الْجَدُّ السُّدُسُ.
İmrân İbnu Husayn radıyallahu anhüma anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a bir adam gelerek, 'Oğlumun oğlu vefat etti. Ondan miras hakkım nedir?' diye sordu. Aleyhissalâtu vesselâm: 'Sana altıda bir var!' buyurdu. Adam dönüp gidince geri çağırdı ve: 'Sana diğer bir altıda bir daha var!' buyurdu. Adam dönüp gidince tekrar çağırdı ve: 'Diğer altıda bir, (hak değil) fazladan bir ikramdır!' buyurdu." Ebu Davud der ki: "Katâde şunu söyledi: '(Sahabe, Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'ın bu kimseyi, başka) hangi vârisler olduğu hâlde vâris kıldığını bilmiyor.' Katâde devamla der ki: 'Dedenin tevarüs ettiği en az miktar, altıda birdir.'"