عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ أَنَّ رَجُلًا مَاتَ وَلَمْ يَدَعْ وَارِثًا إِلَّا غُلَامًا لَهُ كَانَ أَعْتَقَهُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «هَلْ لَهُ أَحَدٌ؟» قَالُوا: لَا، إِلَّا غُلَامًا لَهُ كَانَ أَعْتَقَهُ. فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِيرَاثَهُ لَهُ.
İbnu Abbas radıyallahu anhüma anlatıyor: "Bir kişi ölmüş, geride azat ettiği bir köleden başka varis bırakmamıştı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm: 'Bu adamın geride bıraktığı bir varisi var mı?' diye sordu. 'Hayır, yok! Sadece azat etmiş olduğu bir kölesi var!' dediler. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm, mirasını azatlısına verdi."