Hz. Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: 'Kim Fâtihâ-i şerîfe sûresini okumadan namaz kılarsa bilsin ki bu namaz nâkıstır' -bu sözü üç kere tekrarladı- 'eksiktir.'" Ebû Hüreyre (radıyallâhu anh)'ye: "Biz imamın arkasında bulunuyorsak (ne yapalım)?" diye sorulmuştu. Şu cevabı verdi: "Yine de içinden oku. Zîra ben Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ın şöyle söylediğini işittim: 'Allah Teâlâ hazretleri (bir hadîs-i kudsîde) buyurdu ki: Ben kırâati kulumla kendi aramda iki kısma böldüm, yarısı bana ait, yarısı da ona. Kuluma istediği verilmiştir: Kul: Elhamdülillâhi Rabbi'l-âlemîn (Hamd âlemlerin Rabbine aittir) deyince, Azîz ve Celîl olan Allah: Kulum bana hamdetti! der. Er-Rahmânirrahîm deyince, Allah: Kulum bana senâda bulundu, der. Mâliki yevmiddîn (âhiretin sahibi) deyince, Allah: Kulum beni tebcîl ve ta'zîz etti (büyükledi), der. İyyâke na'budü ve iyyâke nestaîn (yalnız sana ibâdet eder, yalnız senden yardım isteriz) deyince, Allah: Bu benimle kulum arasında bir taahhüttür. Kuluma istediğini verdim, der. İhdina's-sırâta'l-müstakîm, sırâtallezîne en'amte aleyhim gayri'l-mağdûbi aleyhim ve le'd-dâllîn (Bizi doğru yola sevk et; o yol ki kendilerine nimet verdiğin kimselerin yoludur, gazaba uğrayanların ve dalâlete düşenlerin değil) dediği zaman, Allah: Bu da kulumundur, kuluma istediği verilmiştir, buyurur.'"
Kütüb-i Sitte