عن يحيى بن سعيد قال: سمعت القاسم بن محمد يقول: أتت امرأة إلى ابن عباس رضي الله عنهما فقالت: إني نذرت أن أنحر ابني. قال: لا تنحري ابنك، وكفري عن يمينك. فقال شيخ: كيف يكون في هذا كفارة؟ فقال ابن عباس: إن الله تعالى قال: والذين يظاهرون من نسائهم. ثم جعل فيه من الكفارة ما رأيت.
Yahya İbnu Sa'id radıyallahu anh anlatıyor: "Kasım İbnu Muhammed'in şöyle söylediğini işittim: İbnu Abbâs radıyallahu anhüma'ya bir kadın gelip: 'Ben oğlumu kurban etmeye nezrettim! (Ne dersin?)' dedi. İbnu Abbâs ona: 'Oğlunu kesme, yeminine karşı keffârette bulun!' diye cevap verdi. Bu cevap karşısında orada bulunan yaşlı bir zat: 'Bu nezirde nasıl keffâret olur?' dedi. İbnu Abbâs açıkladı: 'Allah Teâla hazretleri Kur'ân-ı Kerim'de: Hanımlarına zıhâr yapanlarınız bilsin ki, bu sözleriyle hanımları onların anneleri olmuş olmaz. Gerçekten onlar çirkin ve asılsız bir söz söylüyorlar... (Mücâdele 2) buyurmuş, sonra da gördüğün gibi, bu zıhârda bulunanlara keffâret takdir etmiştir.'"