عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ بْنِ السَّكَنِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: قَالَتِ امْرَأَةٌ مِنَ النِّسْوَةِ: مَا هَذَا الْمَعْرُوفُ الَّذِي لَا يَنْبَغِي لَنَا أَنْ نَعْصِيَكَ فِيهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: لَا تَنُحْنَ. قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ بَنِي فُلَانٍ قَدْ أَسْعَدُونِي عَلَى عَمِّي، وَلَا بُدَّ لِي مِنْ قَضَائِهِنَّ. فَأَبَى عَلَيَّ، فَعَاوَدْتُهُ مِرَارًا، فَأَذِنَ لِي فِي قَضَائِهِنَّ، فَلَمْ أَنُحْ بَعْدَ قَضَائِهِنَّ وَلَا عَلَى غَيْرِهِ حَتَّى السَّاعَةِ، وَمَا بَقِيَتِ امْرَأَةٌ إِلَّا وَقَدْ نَاحَتْ غَيْرِي.
Esma Bintu Yezîd İbni's-Seken radıyallahu anhâ anlatıyor: "Kadınlardan biri dedi ki: 'Ey Allah'ın Resûlü! Bizim sana âsi olmamamız gereken şu ma'ruf (iyi amel) nedir?' Aleyhissalâtu vesselâm: 'Matem yapmayın!' buyurdu. Kadın: 'Ey Allah'ın Resûlü! Falan sülâlenin kadınları amcamın vefatında matemime iştirak edip yardımcı olmuşlardı. Benim de mukabeleten borcumu ödemem gerek' dedi. Aleyhissalâtu vesselâm kadına matem için izin vermedi. Kadın tekrar tekrar izin istedi. Kadın der ki: 'Resûlullah, sonunda onlara borcumu ödemem için izin verdi. Onlara olan borcumu ödedikten sonra hiç matem tutmadım, şu ana kadar bir başka mateme de katılmadım. Benim dışımda matem tutmayan kadın da kalmadı.'"