عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطَبَ إِلَى لِزْقِ جِذْعٍ، وَاتَّخَذُوا لَهُ مِنْبَرًا، فَخَطَبَ عَلَيْهِ، فَحَنَّ الْجِذْعُ حَنِينَ النَّاقَةِ، فَنَزَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَّهُ فَسَكَنَ.
Hz. Enes radıyallahu anh anlatıyor: "Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm bir hurma kütüğünün yanında hitapta bulunurdu. Ona bir minber yaptılar; onun üzerinde hutbe vermeye başladı. Hurma kütüğü, bir devenin inleyişi gibi inlemeye başladı. Bunun üzerine Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm minberden inip kütüğe dokundu. Kütük inlemeyi bırakıp sükûnet buldu."