عن أم سلمة رضي الله عنها قالت: سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: «ما من مسلم تصيبه مصيبة فيقول ما أمره الله: إنا لله وإنا إليه راجعون، اللهم أجرني في مصيبتي وأخلف لي خيرًا منها، إلا أجره الله في مصيبته وأخلف له خيرًا منها». قالت: فلما مات أبو سلمة قلت: أي المسلمين خير من أبي سلمة؟ أول بيت هاجر إلى رسول الله صلى الله عليه وسلم. ثم إني قلتها، فأخلف الله لي رسول الله صلى الله عليه وسلم. قالت: أرسل إلي رسول الله صلى الله عليه وسلم حاطب بن أبي بلتعة يخطبني له، فقلت: إن لي بنتًا وأنا غيور، فقال: «أما ابنتها فندعو الله أن يغنيها عنها، وأدعو الله أن يذهب بالغيرة».
Ümmü Seleme (radıyallahu anhâ) anlatıyor: "Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı şunları söylerken işittim: "Kendisine bir musibet gelen Müslüman, Allah'ın emrettiği: 'İnnâ lillâhi ve innâ ileyhi râciûn, Allahümme ecirnî fî musîbetî vahluf lî hayran minhâ. Biz Allah'a aidiz ve ancak O'na döneceğiz. Bana bu musibetim için ecir ver ve bana bunun arkasından daha hayırlısını ver.' derse Allah o musibeti alır ve mutlaka daha hayırlısını verir." Ümmü Seleme der ki: "Ebu Seleme (radıyallahu anh) vefat ettiği zaman ben: 'Ebu Seleme'den daha hayırlı olan hangi Müslüman var? Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'a ilk hicret eden hâne, onun hânesiydi.' dedim. Ben bunu söyledikten sonra Allah, onun yerine bana Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm)'ı verdi. Şöyle ki: Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm), bana Hâtib İbnu Ebi Belte'a'yı göndererek kendisi için beni istetti. Ben: 'Benim küçük bir kız çocuğum var, ayrıca ben kıskanç bir kadınım. Resulullah'ın ise birçok hanımı var, imtizacsızlıktan korkarım.' diye cevap verdim. Resulullah (aleyhissalâtu vesselâm): 'Kız çocuğuna gelince, Allah'a dua ederiz, onu kendisinden müstağni kılar; kıskançlığına gelince, onu gidermesi için Allah'a dua ederim.' buyurdular." Müslim, Cenâiz 3, (918); Muvatta, Cenâiz 42, (1, 236); Ebu Dâvud, Cenâiz 22, (3119);