عن أبي سنان قال: دفنت ابني سنانًا، وأبو طلحة الخولاني جالس على شفير القبر، فلما أردت الخروج أخذ بيدي فقال: ألا أبشرك يا أبا سنان؟ قلت: بلى. قال: حدثني الضحاك بن عبد الرحمن بن عرزب، عن أبي موسى الأشعري، أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال: «إذا مات ولد العبد قال الله لملائكته: قبضتم ولد عبدي؟ فيقولون: نعم. فيقول: قبضتم ثمرة فؤاده؟ فيقولون: نعم. فيقول: ماذا قال عبدي؟ فيقولون: حمدك واسترجع. فيقول الله: ابنوا لعبدي بيتًا في الجنة وسموه بيت الحمد».
Ebu Sinân anlatıyor: "Oğlum Sinan'ı defnettiğimde kabrin kenarında Ebu Talha el-Havlânî oturuyordu. Defin işinden çıkınca bana: 'Sana müjde vermeyeyim mi?' dedi. Ben: 'Tabii, söyle!' dedim. 'Ebu Musa el-Eş'arî (radıyallahu anh) bana anlattı.' diye söze başlayıp Resulullah'ın şu sözlerini nakletti: 'Bir kulun çocuğu ölürse Allah meleklere şöyle söyler: “Kulumun çocuğunu kabzettiniz mi?” “Evet.” derler. “Yani kalbinin meyvesini elinden mi aldınız?” Melekler yine: “Evet.” derler. Allah tekrar sorar: “Kulum bu esnada ne dedi?” “Sana hamdetti ve istircâda bulundu.” derler. Bunun üzerine Allah Teâlâ hazretleri şöyle emreder: “Öyleyse kulum için cennette bir köşk inşa edin ve bunu Beytü'l-Hamd, yani hamd evi, diye isimlendirin.”' Tirmizî, Cenâiz 36, (1021)."