İbnu Abbâs (radıyallahu anhümâ) anlatıyor: "Şu 'Sen ilkin en yakın hısımlarını inzâr et' (Şuarâ 214) meâlindeki âyet indiği zaman, Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Safâ tepesi üzerine çıktı ve şöyle bağırmaya başladı: 'Ey Benî Fihr! Ey Benî Adiyy!' Bunlar Kureyş kabilesine mensup boylardı. Toplandılar. Onlara şöyle hitab etti: 'Ben size, "Şu vadide atlılar var, sizlere saldırmak istiyor" desem, beni tasdik eder misiniz?' Hep beraber şu cevabı verdiler: 'Evet, tasdik ederiz; şimdiye kadar hiç yalanına rastlamadık, hep doğru söyledin.' 'Öyleyse dinleyin!' dedi. 'Önünüzde bekleyen şiddetli bir azabı size haber veriyorum.' Ebu Leheb atılıp: 'Ey Muhammed, ey kuruyasıca! Bizi bunun için mi çağırdın?' dedi. Bunun üzerine: 'Ebu Leheb'in iki eli kurusun. Kendisi de kurudu...' diye başlayan Ebu Leheb suresi nazil oldu."
Kütüb-i Sitte