Abdurrahman İbnu Ebzâ anlatıyor: "Bir adam Hz. Ömer (radıyallahu anh)'e gelerek: 'Ben cünüb oldum, su da bulamadım (ne yapayım)?' diye sordu. Hz. Ömer: 'Namaz kılma!' diye cevap verdi. (Orada bulunan Ammâr radıyallahu anh söze girip): 'Ey mü'minlerin emiri! Hatırlamıyor musun? Ben ve sen bir seriyyede beraberdik. Cenâbet olduk ve su bulamadık. O zaman sen namaz kılmamış, ben ise toprağa bulanarak kılmıştık. (Sonra bu durumu kendisine açınca), Aleyhissalatu vesselam bana: Ellerini yere vurup sonra üfleyip sonra onlarla yüzünü ve ellerini meshetmen sana kâfi idi, buyurdular' dedi. Hz. Ömer (radıyallahu anh): 'Ey Ammâr, Allah'tan kork!' dedi. Ammâr: 'Dilersen bu hadisi kimseye söylemiyeyim!' deyince, Hz. Ömer: '(Vallahi asla! Bu meselede) seni altına girdiğin sorumlulukla baş başa bırakıyorum' diye cevap verdi."
Kütüb-i Sitte