حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ سَمِعْتُ جُنْدَبًا، يَقُولُ اشْتَكَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَقُمْ لَيْلَةً أَوْ لَيْلَتَيْنِ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا مُحَمَّدُ مَا أُرَى شَيْطَانَكَ إِلاَّ قَدْ تَرَكَكَ، فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ {وَالضُّحَى * وَاللَّيْلِ إِذَا سَجَى * مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَى}
Cündeb'den şöyle söylediği rivayet edilmiştir: "Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem rahatsızlandı ve bir veya iki gece gece namazına kalkmadı. Bunun üzerine bir kadın ona gelip, 'Ey Muhammed! Görüyorum ki şeytanın seni terk etmiş!' dedi. Bunun üzerine Yüce Allah şu ayetleri indirdi: 'Kuşluk vaktine ve sakinleştiği zaman geceye yemin olsun ki Rabbin seni terk etmedi ve sana darılmadı.' (Duha 1-3)"