حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ ـ رضى الله عنها ـ قَالَتْ هَلَكَتْ قِلاَدَةٌ لأَسْمَاءَ، فَبَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي طَلَبِهَا رِجَالاً، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ وَلَيْسُوا عَلَى وُضُوءٍ وَلَمْ يَجِدُوا مَاءً، فَصَلَّوْا وَهُمْ عَلَى غَيْرِ وُضُوءٍ، فَذَكَرُوا ذَلِكَ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ آيَةَ التَّيَمُّمِ. زَادَ ابْنُ نُمَيْرٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَائِشَةَ اسْتَعَارَتْ مِنْ أَسْمَاءَ.
Aişe r.a.'dan rivayete göre, o şöyle dedi: "Bir seferde Esma'ya ait bir gerdanlık kaybolmuştu. Bunun üzerine Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem onu aramak üzere bazı adamlar gönderdi. Namaz vakti geldiği hâlde abdestli değillerdi ve su da bulamamışlardı. Bu sebeple abdestsiz oldukları hâlde namaz kıldılar. Bunu Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e söyleyince Allah teyemmüm ayetini indirdi." İbn Nümeyr, Hişam'dan, o da babasından, o da Aişe'den şu fazlalığı nakletmiştir: "Aişe o gerdanlığı Esma'dan ödünç almıştı."