حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ، يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ وَهْوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ". فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَصْدِيقَ ذَلِكَ {إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللَّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً} إِلَى آخِرِ الآيَةِ. فَدَخَلَ الأَشْعَثُ بْنُ قَيْسٍ فَقَالَ مَا حَدَّثَكُمْ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، فَقَالُوا كَذَا وَكَذَا. قَالَ فِيَّ أُنْزِلَتْ، كَانَتْ لِي بِئْرٌ فِي أَرْضِ ابْنِ عَمٍّ لِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " بَيِّنَتُكَ أَوْ يَمِينُهُ ". قُلْتُ إِذًا يَحْلِفُ عَلَيْهَا يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينِ صَبْرٍ، وَهْوَ فِيهَا فَاجِرٌ، يَقْتَطِعُ بِهَا مَالَ امْرِئٍ مُسْلِمٍ، لَقِيَ اللَّهَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ ".
Abdullah İbn Mesud Radıyallahu Anh şöyle demiştir: Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, "Bir kimse, yemin etmeye zorlandığı bir yerde yemin ederek bir Müslümanın malını haksız yere alırsa Allah'ın gazabına uğramış olarak O'na kavuşur" buyurdu. Bunun üzerine Allah, bunu tasdik etmek üzere, "Şüphesiz Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir karşılığa değişenler..." ayetini sonuna kadar indirdi. Ardından Eş'as bin Kays içeri girdi ve "Ebu Abdurrahman size ne anlattı?" diye sordu. Onlar da şöyle şöyle anlattığını söylediler. Eş'as şöyle dedi: "Bu ayet benim hakkımda indirildi. Amcamın oğlunun arazisinde bana ait bir kuyu vardı. Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem'e geldim. Bana, ‘Ya delilini getirirsin ya da o yemin eder’ buyurdu. Ben, ‘Ey Allah'ın Resulü, öyleyse o yemin eder’ dedim. Bunun üzerine Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurdu: ‘Bir kimse, yemin etmeye zorlandığı bir yerde günahkâr olduğu hâlde yemin ederek bir Müslümanın malını haksız yere alırsa kıyamet günü Allah'ın gazabına uğramış olarak O'na kavuşur.’"