حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ سَعْدَ بْنَ عُبَادَةَ الأَنْصَارِيَّ اسْتَفْتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي نَذْرٍ كَانَ عَلَى أُمِّهِ، فَتُوُفِّيَتْ قَبْلَ أَنْ تَقْضِيَهُ. فَأَفْتَاهُ أَنْ يَقْضِيَهُ عَنْهَا، فَكَانَتْ سُنَّةً بَعْدُ.
Sa'd b. Ubade el-Ensari, annesinin üzerinde bir adak (nezir) bulunduğunu, fakat annesinin bunu yerine getiremeden vefat ettiğini Nebi'ye söyleyip fetva istedi. Resulullah Sallallahu Aleyhi ve Sellem, annesi adına o adağı kaza edip yerine getirmesi yönünde fetva verdi. Bu, sonradan sünnet oldu.