دَخَلْتُ عَلَى غَالِبِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ فَجَعَلَ يُمْلِي عَلَىَّ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ حَدَّثَنِي مَكْحُولٌ فَأَخَذَهُ الْبَوْلُ فَقَامَ فَنَظَرْتُ فِي الْكُرَّاسَةِ فَإِذَا فِيهَا حَدَّثَنِي أَبَانٌ عَنْ أَنَسٍ وَأَبَانٌ عَنْ فُلاَنٍ فَتَرَكْتُهُ وَقُمْتُ قَالَ وَسَمِعْتُ الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيَّ يَقُولُ رَأَيْتُ فِي كِتَابِ عَفَّانَ حَدِيثَ هِشَامٍ أَبِي الْمِقْدَامِ حَدِيثُ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِيزِ قَالَ هِشَامٌ حَدَّثَنِي رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ يَحْيَى بْنُ فُلاَنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ قَالَ قُلْتُ لِعَفَّانَ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ هِشَامٌ سَمِعَهُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ فَقَالَ إِنَّمَا ابْتُلِيَ مِنْ قِبَلِ هَذَا الْحَدِيثِ كَانَ يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مُحَمَّدٍ ثُمَّ ادَّعَى بَعْدُ أَنَّهُ سَمِعَهُ مِنْ مُحَمَّدٍ
Bana el-Fadl b. Sehl tahdis etti. Bize Yezîd b. Hârûn tahdis etti. Bana Halîfe b. Mûsâ haber verip dedi ki: Gâlib b. Ubeydullah'ın yanına girdim. “Bana Mekhûl tahdis etti, bana Mekhûl tahdis etti” deyip bana imla ettirmeye, yani yazdırmaya başladı. Derken küçük abdesti kendisini sıkıştırınca kalktı. Ben de deftere baktım. Defterde, “Bana Ebân, Enes'ten tahdis etti; Ebân da filandan tahdis etti” diye yazdığını görünce onu terk edip kalkıp gittim. el-Fadl b. Sehl devamla dedi ki: el-Hasan b. Ali el-Hulvânî'yi şöyle derken dinledim: Affân'ın kitabında Hişâm Ebü'l-Mikdâm'ın, Ömer b. Abdülazîz'e ait hadisini gördüm. Hişâm dedi ki: Bana Yahyâ b. Fülân denilen bir adam, Muhammed b. Kâ'b'dan tahdis etti. Affân'a şöyle dedim: Onlar, Hişâm'ın bu hadisi Muhammed b. Kâ'b'dan dinlediğini söylüyorlar. Affân şöyle dedi: Zaten başına gelen bela bu hadisten dolayıdır. O, önceleri “Bana Yahyâ, Muhammed'den tahdis etti” derken daha sonraları bunu kendisinin Muhammed'den dinlemiş olduğunu iddia etti.