Sahih-i Müslim

62 numaralı hadis

قَالَ مَعْمَرٌ مَا رَأَيْتُ أَيُّوبَ اغْتَابَ أَحَدًا قَطُّ إِلاَّ عَبْدَ الْكَرِيمِ يَعْنِي أَبَا أُمَيَّةَ فَإِنَّهُ ذَكَرَهُ فَقَالَ رَحِمَهُ اللَّهُ كَانَ غَيْرَ ثِقَةٍ لَقَدْ سَأَلَنِي عَنْ حَدِيثٍ لِعِكْرِمَةَ ثُمَّ قَالَ سَمِعْتُ عِكْرِمَةَ

Bize Muhammed b. Rafi' ve Haccac b. eş-Şair tahdis edip dediler ki: Bize Abdurrezzak tahdis edip dedi ki: Ma'mer dedi ki: Eyyub'un bir kimsenin gıybetini yaptığını kesinlikle görmedim. Ancak Abdulkerim, yani Ebu Umeyye, müstesna. Onu söz konusu etti ve şunları söyledi: Allah'ın rahmeti üzerine olsun. O sika bir ravi değildi. Bana İkrime'ye ait bir hadis hakkında sordu, sonra da: İkrime'yi dinledim, dedi.

Sahih Muslim 62