وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قُهْزَاذَ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَاقَ الطَّالَقَانِيَّ، يَقُولُ: سَمِعْتُ ابْنَ الْمُبَارَكِ، يَقُولُ: لَوْ خُيِّرْتُ بَيْنَ أَنْ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ وَبَيْنَ أَنْ أَلْقَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُحَرَّرٍ لَاخْتَرْتُ أَنْ أَلْقَاهُ ثُمَّ أَدْخُلَ الْجَنَّةَ، فَلَمَّا رَأَيْتُهُ كَانَتْ بَعْرَةٌ أَحَبَّ إِلَيَّ مِنْهُ.
Bana Muhammed b. Abdullah b. Kuhzâz da tahdis edip dedi ki: Ebû İshak et-Tâlekânî’yi şöyle derken dinledim: Abdullah b. el-Mübârek’i şöyle derken dinledim: Cennete girmek ile Abdullah b. Muharrar’la görüşmekten birini tercih etmekte serbest bırakılacak olursam, şüphesiz onunla karşılaşmayı tercih eder, sonra cennete girmeyi dilerdim. Ama onu görünce, bu sefer bir hayvan pisliği dahi benim için ondan daha değerli oldu.