وَحَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، ح وَحَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، جَمِيعًا عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . نَحْوَ حَدِيثِ الْحَكَمِ غَيْرَ أَنَّهُمَا لاَ يَذْكُرَانِ كَئِيبَةً حَزِينَةً .
Bize Yahya b. Yahya, Ebû Bekir b. Ebî Şeybe ve Ebû Küreyb, Ebû Muâviye'den, o da A'meş'ten rivayet ettiler. Hâ keza bize Züheyr b. Harb rivayet etti. (Dedi ki): Bize Cerîr, Mansûr'dan rivayet etti. Her ikisi de İbrahim'den, o da Esved'den, o da Âişe'den, o da Nebi (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'den Hakam'ın hadisi gibi rivayette bulunmuşlardır. Ancak bu ikisi «kederli ve üzgün» sözlerini zikretmemişlerdir.