عَنْ سالمِ بنِ عبدِ الله بن عُمَرَ، عَنْ أبيهِ عبدِ الله بنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُمْ قال: كان رسولُ الله صلى الله عليه وسلم يُعْطِيني العَطَاءَ، فَأَقُولُ: أَعْطِهِ مَنْ هُو أَفقَرُ إليهِ مِنِّي، فقال: خُذهُ إذا جاءكَ مِن هذا المَالِ شَيْءٌ، وَأنت غَيْرُ مُشْرِفٍ وَلا سَائِلٍ، فَخُذْهُ فَتَمَوَّلْهُ، فَإن شِئتَ كُلْهُ، وإن شِئْتَ تَصَدَّقَ بهِ، وَمَا لا، فَلا تُتْبِعْهُ نَفْسَكَ. قال سالمٌ: فَكان عَبدُ الله لا يَسأَلُ أَحَداً شَيئاً وَلا يَرُدُّ شَيئاً أُعْطِيَهُ.
Salim ibni Abdullah ibni Ömer, babası Abdullah ibni Ömer’den, o da Ömer’den (Allah onlardan razı olsun) bildirdiğine göre Ömer (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) arada sırada bana gazilik bahşişi verirdi. Ben de kendisine, “Bunu benden daha fakir ve ihtiyaç içinde olan birine verseniz.” derdim. Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem) de buna cevaben: “Ganimet malından sana bir şey gelirse onu al. Göz dikmediğin ve istemediğin hâlde sana gelen böylesi malı al, kendine mal et; sonra istersen onu ye, istersen başkalarına tasadduk et. Fakat sana gelmeyen malın peşine de takılma.” Hadisin ravilerinden olan Salim, babası Abdullah hakkında şöyle der: O, kimseden bir şey istemez, kendisine verileni de geri çevirmezdi.