عَن زَيْدِ بْنِ خَالِدٍ الجُهَنِي رضي الله عنه قَالَ: صَلَّى بِنَا رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم صَلاةَ الصُّبْحِ بِالحُدَيْبِيَةِ في إثْرِ سَمَاءٍ كانَتْ مِنَ اللَّيْلِ، فَلَمَّا انْصَرَفَ أَقْبَلَ عَلى النَّاسِ، فَقَالَ: هَلْ تَدْرُونَ مَاذَا قَالَ رَبُّكُمْ؟ قَالُوا: الله وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: قَالَ: أَصْبَحَ مِنْ عِبَادِي مُؤْمِنٌ بِي، وَكَافِرٌ، فَأمَّا مَنْ قالَ: مُطِرْنَا بِفَضلِ الله وَرَحْمَتِهِ، فَذلِكَ مُؤمِنٌ بي كَافِرٌ بِالْكَوْكَبِ، وَأَمَّا مَنْ قَالَ: مُطِرْنا بِنَوْءِ كَذَا وَكذا، فَذلكَ كَافِرٌ بي مُؤمِنٌ بالْكَوْكَبِ.
Zeyd ibni Halid el-Cüheni (Allah Ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) Hudeybiye’de geceleyin yağan yağmurdan sonra bize sabah namazını kıldırdı. Namazı bitirince yüzünü cemaate döndü ve: “Rabbiniz ne buyurdu biliyor musunuz?” diye sordu. Sahabiler, “Allah ve Rasûlü daha iyi bilir” dediler. Bunun üzerine Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem): “Allah-u Teâlâ buyurdu ki: Kullarımdan bir kısmı bana iman ederek, bir kısmı da kâfir olarak sabahladı. Allah’ın lütfu ve rahmeti sayesinde yağmura kavuştuk diyenler bana iman etmiş, yıldızlara tapmamış ve onlardan bir şey beklememiş oldular. Falan veya filan yıldızın batıp doğması sayesinde bize yağmur yağdı diyenler ise beni inkâr etmiş, yıldızların yağmur yağdırdığına ve bu tür hadiselere karıştıklarına inanmışlardır” buyurdu. (Buhari, Ezan, 156; Müslim, İman, 125)