HADİS KÜTÜPHANESİ
وعن سعد بن أبي وقاصٍ رضي الله عنه قال: سَمِعْتُ رَسُولَ الله ﷺ يَقُولُ: إن الله يُحِبُّ العَبْدَ التَّقِيَّ الغَنِيَّ الخَفِيَّ.
Sa’d ibni Ebu Vakkas (Allah ondan razı olsun) Rasulullah (sallallahu aleyhi vesellem)’i şöyle buyururken dinledim, dedi: “Allah, kendisinden korkan, gönlü zengin, kendi halinde işiyle gücüyle ve ibadetiyle uğraşan kulunu sever.” (Müslim, Zühd 11)
وعن أبي سعيد الخُدرِيِّ رضي الله عنه، قال رَجُلٌ: أَيُّ النَّاسِ أفضَلُ يا رسُولَ الله؟ قال: مُؤْمِنٌ مجَاهِدٌ بِنَفسِهِ ومَالِهِ في سبِيلِ الله. قال: ثم من؟ قال: ثم رَجُلٌ مُعْتَزِلٌ في شِعْبٍ مِن الشِّعَابِ يَعْبُدُ رَبَّهُ. وفي رواية: يَتَّقِي الله، وَيَدَعُ النَّاسَ مِن شَرِّهِ.
Ebu Said el-Hudri (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Bir sahabi: “Ya Resulallah, hangi insan daha değerlidir?” diye sordu. Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Canıyla ve malıyla Allah yolunda savaşan mümin kimse” buyurdu. “Sonra kimdir?” diye sordu. Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Dağ geçitlerinden birine çekilip Rabbine ibadet eden kimsedir” buyurdu. Başka bir rivayette: “Allah’a karşı gelmekten sakınan ve insanları kötülüğünden uzak tutan kimsedir” buyurdu.
وعنه قال: قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: يُوشِكُ أن يَكُونَ خَيْرَ مَالِ المُسْلِمِ غَنَمٌ يَتَّبِعُ بهَا شَعَفَ الجِبَالِ، وَمَوَاقِعَ الْقَطْرِ، يَفِرُّ بِدِينِهِ مِنَ الفِتَنِ.
Yine Ebu Said el-Hudri’den (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Yakında bir Müslümanın en hayırlı malı, dinini fitnelerden korumak için dağ tepelerinde ve yağmur yağan yerlerde peşinden dolaştırdığı koyunlar olacaktır.”
وعَنْ أبي هُريرة رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قال: مَا بَعَثَ الله نَبِيًّا إلا رَعَى الْغَنَمَ. فَقال أَصْحَابُهُ: وَأنت؟ قال: نَعَمْ، كُنْتُ أَرْعَاهَا عَلى قَرَارِيطَ لأَهْلِ مَكَّةَ.
Ebu Hüreyre’den (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Allah’ın gönderdiği her peygamber mutlaka koyun gütmüştür” buyurdu. Bunun üzerine sahabileri: “Sen de mi güttün, ya Resulallah?” diye sordular. Resulullah (sallallahu aleyhi ve sellem): “Evet, Mekkelilerin koyunlarını birkaç kırat karşılığında güderdim” buyurdu.
وعنه عن رسولِ الله ﷺ أنه قال: مِنْ خَيْرِ مَعَاشِ النَّاسِ لَهُمْ رَجُلٌ مُمْسِكٌ عِنَانَ فَرَسِهِ في سَبِيلِ الله، يَطِيرُ عَلى مَتْنِهِ، كُلَّمَا سَمِعَ هَيْعَةً أَوْ فَزْعَةً، طَارَ عَلَيْهِ يَبْتَغِي الْقَتْلَ وَالْمَوْتَ مَظَانَّهُ، أَوْ رَجُلٌ في غُنَيْمَةٍ في رَأْسِ شَعَفَةٍ مِن هذهِ الشَّعَفِ، أَوْ بَطْنِ وَادٍ مِن هذهِ الأَوْدِيَةِ، يُقِيمُ الصَّلاةَ، وَيُؤْتِي الزَّكَاةَ، وَيَعْبُدُ رَبَّهُ حَتَّى يَأْتِيَهُ اليَقِينُ، لَيْسَ مِنَ النَّاسِ إِلَّا في خَيْرٍ.
Yine Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İnsanlardan en hayırlı geçim yolunu tutanlardan biri, Allah için savaşmak üzere atının dizginlerine yapışan kimsedir. O kişi savaşa çağıran veya yardım isteyen bir ses duyunca ölümü göze alıp atının sırtında o yöne uçar ve ölümün kol gezdiği yerlere kendini atar. Yine insanlardan en hayırlı geçim yolunu tutanlardan biri de tepelerden birinde veya vadilerden birinde koyunlarını otlatan kimsedir. Bu kimse de namazına gereği gibi duyarlı ve devamlı olup zekâtını verir ve ölünceye kadar Rabbine kulluğa devam eder. İnsanlarla da yalnız iyilik üzere ilişki kurar.”