Riyazus Salihin

عن الْبَرَاءِ بن عَازِبٍ رضي الله عنه قال: كانَ رسول الله صلى الله عليه وسلم إذا أَوَى إلى فرَاشه نام عَلى شقه الأَيمنِ، ثم قال: اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ نَفْسِي إلَيْكَ، وَوَجَّهْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أَمرِي إِلَيكَ، وَأَلجَأْتُ ظَهْرِي إلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ، لا مَلجَأَ وَلاَ مَنْجى مِنْكَ إِلاَّ إلَيْكَ. آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذي أنْزَلْتَ. وَنَبِيَكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ

Bera ibni Azib (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) yatağına girdiğinde sağ tarafına yatar ve şöyle dua ederdi: “Allahım, kendimi sana teslim ettim. Yüzümü sana çevirdim, işlerimi sana emanet ettim, rızanı isteyerek, azabından korkarak sırtımı sana dayadım, sana sığındım. Sana karşı yine senden başka sığınak ve kurtuluş yeri yoktur. İndirdiğin kitaba ve gönderdiğin peygambere inandım.”

وعنه قال: قال لي رسول الله صلى الله عليه وسلم: إِذا أَتَيْتَ مَضْجَعَكَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاَةِ، ثُمَّ اضْطَجِعْ عَلى شِقِّكَ الأَيْمَنِ، وَقُلْ وَذَكَرَ نَحْوَهُ، وَفيه: وَاجْعَلْهُنَّ آخِرَ مَا تَقُولُ.

Bera ibni Azib (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) bana: “Yatağına gireceğin zaman namaz abdesti gibi abdest al, sonra da sağ yanın üzerine yat ve şu duayı (814. hadis) oku. Bu dua uyumadan evvel son sözün olsun.”

وعن عائشةَ رضي اللهُ عَنْهَا قالتْ: كَانَ النَّبيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي مِن اللَّيْلِ إحْدَى عَشَرَةَ رَكْعَةً، فَإذَا طَلَعَ الْفَجْرُ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ خَفِيفَتَيْنِ، ثُمَّ اضْطَجَعَ عَلى شِقِّهِ الأَيمَنِ حَتَّى يَجِيءَ المُؤَذِّنُ فَيُؤْذِنَهُ.

Aişe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleri on bir rekât namaz kılardı. Sabah olunca kısaca iki rekât (sabah namazının sünnetini) kılardı. Sonra müezzin gelip cemaatin hazır olduğunu bildirinceye kadar sağ yanı üzerine yaslanıp uzanırdı.

وَعَن حُذَيْفَةَ رضي الله عنه قال: كان النبي صلى الله عليه وسلم إذا أَخَذَ مَضْجَعْهُ مِنَ اللَّيْلِ وَضَعَ يَدَهُ تَحْتَ خَدِّهِ، ثُمَّ يَقُولُ: اللَّهُمَّ بِاسْمِكَ أَمُوتُ وَأَحْيَا، وَإذَا اسْتَيْقَظَ قَالَ: الحَمْدُ لله الَّذي أَحْيَانَا بَعْدَ مَا أَمَاتنَا وَإِلَيْهِ النُّشُورُ.

Huzeyfe (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) geceleyin uyumak istediği zaman elini sağ yanağının altına koyar, sonra da: “Senin isminle ölür, senin isminle dirilirim” derdi. Uykudan uyandığında da: “Bizi öldürdükten (uyuttuktan) sonra tekrar dirilten (uyandıran) Allah’a hamdolsun, dönüş de O’nadır” derdi. (Buhârî, Deavât 7)

وعن يَعِيش بن طِخْفَةَ الْغِفَارِيِّ رضي الله عنه قال: قال أبي: بَيْنَما أَنا مُضْطَجِعٌ في المَسْجِدِ عَلى بَطْني إذا رَجُلٌ يُحَرِّكُنِي بِرِجْلِهِ فقال: إنَّ هذِهِ ضِجْعَةٌ يُبْغِضُهَا الله. قالَ: فَنَظَرْتُ، فَإذا رسولُ الله صلى الله عليه وسلم.

Yaîş ibni Tıhfe el-Gıfârî (Allah ondan razı olsun), “Babam bana şöyle dedi” demiştir: Bir gün mescidde ben yüzükoyun yattığımda birisi beni ayağıyla kımıldatıyor ve: “Bu, Allah’ın kızgınlığına sebep olan bir yatış tarzıdır” diyordu. Bir de baktım ki bunu söyleyen Rasûlullah değil mi! (Ebû Dâvûd, Edeb 95)

وعن أبي هريرة رضي الله عنه، عن رسولِ الله صلى الله عليه وسلم قال: مَنْ قَعَدَ مَقْعَداً لَمْ يَذْكُرِ الله فِيهِ، كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ الله تِرَةٌ، وَمَنِ اضْطَجَعَ مَضْجَعاً لا يَذْكُرُ الله تعالى فِيهِ، كَانَتْ عَلَيْهِ مِنَ الله تِرَةٌ.

Ebû Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim bir yerde oturur, Allah’ı zikretmeden kalkarsa Allah’a karşı eksik bir iş yapmış olur. Yine bir kimse yatağa yatar da orada Allah’ı zikretmezse yine Allah’a karşı eksik bir iş yapmış olur.” (Ebû Dâvûd, Edeb 25)