Riyazus Salihin

وَعَنْ أَنسٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم: لا تَقَاطَعُوا، وَلا تَدابَرُوا، وَلا تَبَاغَضُوا، وَلا تَحَاسَدُوا، وَكُونُوا عِبَادَ الله إخْوَاناً، وَلا يَحِلُّ لمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوقَ ثَلاثٍ.

Enes (Allah Ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Birbirinizle ilginizi kesmeyiniz, birbirinize sırt çevirmeyiniz, dargın durmayınız, birbirinize düşmanlık ederek hased etmeyiniz. Ey Allah'ın kulları, kardeş olunuz. Bir müslümanın din kardeşini üç günden fazla terk edip küs durması helal değildir.” (Buhari, Edeb 57, Müslim, Birr 23)

وَعَنْ أبي أَيُّوب رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قَالَ: لاَ يَحِلُّ لمُسْلِمٍ أَنْ يَهْجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاثِ لَيَالٍ: يَلتَقِيَانِ، فَيُعرِضُ هذا وَيعرِضُ هذا، وَخَيْرُهُمَا الَّذِي يَبْدأُ بالسَّلامِ.

Ebu Eyyüb (Allah Ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Bir müslümanın din kardeşini üç gün, üç geceden fazla terkedip küs durması helal olmaz. Bu iki müslüman karşılaşırlar, biri yüzünü şu tarafa diğeri de diğer tarafa çevirir. Halbuki bunların en hayırlısı selam vermeye en önce başlayandır.” (Buhari, Edeb 62; Müslim, Birr 23)

وَعَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قالَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم: تُعْرَضُ الأعْمَالُ في كُلَ اثْنَيْنِ وَخَميسٍ، فَيَغْفِرُ الله لِكُلِّ امرئٍ لا يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئاً، إلاَّ امْرَءاً كَانَت بَيْنَهُ وبَيْنَ أَخِيهِ شَحْنَاءُ، فَيَقُولُ: اتْرُكُوا هذَينِ حَتَّى يَصْطَلِحَا.

Ebu Hüreyre (Allah Ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurdu: “Her Pazartesi ve Perşembe günü ameller Allah’a arzolunur. Din kardeşi ile arasında düşmanlık bulunan kişi dışında, Allah'a şirk koşmayan her kulun günahları bağışlanır. Onlar hakkında, ‘Bu iki kişiyi barışıncaya kadar bırakın’ buyurulur.” (Müslim, Birr 36)

وَعَنْ جَابِرٍ رضي الله عنه قالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم يقُولُ: إنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ يَئِسَ أَنْ يَعْبُدَهُ المُصَلُّونَ في جَزِيرَةِ العَرَبِ، ولَكِنْ في التَحْرِيشِ بَيْنَهم.

Cabir (Allah Ondan razı olsun), Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem)’in şöyle buyurduğunu işittim demiştir: “Şeytan, Arap Yarımadası’nda namaz kılanların kendisine kulluk etmelerinden ümidini kesmiştir. Fakat onların arasını bozmaktan ümidini kesmemiştir.” (Müslim, Münafikun 65)

وَعَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم: لا يَحِلُّ لمُسْلِمٍ أَن يَهجُرَ أَخَاهُ فَوْقَ ثَلاثٍ، فَمَنْ هَجَرَ فَوْقَ ثَلاثٍ، فَمَاتَ دَخَلَ النَّارَ.

Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Müslümanın din kardeşine üç günden fazla küs durması helal değildir. Kim Müslüman kardeşini üç günden fazla terk eder ve o hâl üzere ölürse cehenneme girer.” (Ebu Davud, Edeb 47)

وَعَنْ أبي خِرَاشٍ حَدْرَدِ بْنِ أَبي حَدْرَدٍ الأسْلمِي، وَيُقَالُ السُّلَمِي الصَّحابي رضي الله عنه، أنّهُ سَمعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: مَنْ هَجَرَ أَخَاهُ سَنَةً فَهُوَ كَسَفْكِ دَمِهِ.

Ebu Hıraş Hadred ibni Ebu Hadred el-Eslemi (Sülemi de denir) es-Sahabi (Allah ondan razı olsun), Rasûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyururken işittiğini söylemiştir: “Kim din kardeşiyle bir yıl boyunca küs durursa onun kanını dökmüş gibi günaha girer.” (Ebu Davud, Edeb 46)

وَعَنْ أبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ الله صلى الله عليه وسلم قالَ: لا يَحِلُّ لمُؤْمِنٍ أَنْ يَهْجُرَ مُؤْمِناً فَوْقَ ثَلاثٍ، فَإنْ مَرَّتْ بِهِ ثَلاثٌ، فَلْيَلْقَهُ، فَلْيُسَلِّمْ عَلَيْهِ، فَإنْ رَدَّ عليه السلام، فَقَدِ اشْتَرَكَا في الأجْرِ، وَإِنْ لَمْ يَرُدَّ عَلَيْهِ، فَقَدْ بَاءَ بالإثْمِ، وَخَرَجَ المُسَلِّمُ مِنَ الهِجْرَةِ.

Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir mü’minin başka bir mü’min kardeşine üç günden fazla küs durması helal değildir. Üç gün geçince onunla bir araya gelsin de ona selam versin. Eğer o kimse selamını alırsa her ikisi de sevapta ortak olurlar. Yok, eğer selamını almazsa almayan günaha girmiş olur. Selam veren de küs olmaktan çıkmış olur.” (Ebu Davud, Edeb 47)