عَنْ أَبي الجُهَيْم عَبْدِ الله بْنِ الحَارِثِ بْنِ الصِّمَّةِ الأنصَارِيَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ الله صلى الله عليه وسلم: لَوْ يَعْلَمُ المَارُّ بَيْنَ يَدَي المُصَلِّي مَاذا عَلَيْهِ، لَكَانَ أَنْ يَقِفَ أَرْبَعِينَ خَيْراً لَهُ مِنْ أَنْ يَمُرَّ بَيْنَ يَدَيْهِ. قَالَ الرَّاوِي: لا أَدْرِي قَالَ أَرْبَعِينَ يَوْماً، أَوْ أَرْبَعِينَ شَهْراً، أَوْ أَرْبَعِينَ سَنَةً.
Ebu Cüheym Abdullah ibni Haris ibni Sımme el-Ensarî (Allah ondan razı olsun)’dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Namaz kılanın önünden geçen kimse ne kadar günah işlediğini bilmiş olsaydı, kırk şu kadar zaman yerinde durması, onun için namaz kılanın önünden geçmesinden daha hayırlı olurdu.” Hadisi rivayet eden zat dedi ki: “Kırk gün mü, kırk ay mı, kırk yıl mı dedi, bilemiyorum.” (Buhari, Salat, 101; Müslim, Salat, 261)