Riyazus Salihin

عنِ ابْنِ عُمَرَ رضي اللهُ عَنْهُمَا، أن رسولَ الله صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلى رَجُلٍ مِنَ الأنصار وَهُوَ يَعِظُ أخاهُ في الحَيَاءِ، فَقال رسُولُ الله صلى الله عليه وسلم: دَعْهُ، فَإن الحَيَاءَ مِنَ الإيمانِ.

İbni Ömer (Allah Onlardan razı olsun)’dan rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) utangaçlığın fazlalığı dolayısıyla kardeşini ikaz eden ve bu huyundan vazgeçirmeye çalışan Medineli bir adamın yanından geçti ve “Onu kendi haline bırak, varsın utansın; zira utanmak imandandır.” (Buhari İman 16 Müslim İman 57)

وعن عِمْرَان بن حُصَيْنٍ رضي الله عنه، قال: قال رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: الحَياءُ لا يَأْتِي إلا بخَيْرٍ. وفي روايةٍ لمسلم: الحَياءُ خَيْرٌ كُلُّهُ. أو قال: الحَيَاءُ كُلُّهُ خَيْرٌ.

İmran ibni Husayn (Allah ondan razı olsun)’dan rivayet edildiğine göre: “Haya ancak hayır getirir.” (Buhari, Edeb 77; Müslim, İman 60) Müslim’in değişik bir rivayetinde ise: “Haya bütünüyle hayırdır.” buyurulmaktadır. (Müslim, İman 61)

وعن أبي هُريرة رضي الله عنه، أن رسولَ الله صلى الله عليه وسلم قال: الإيمان بِضْعٌ وَسَبْعُونَ، أَوْ بِضْعٌ وَسِتُّونَ شُعْبَةً، فَأَفْضَلُهَا قَوْلُ لا إلهَ إلا الله، وَأَدْنَاهَا إمَاطَةُ الأذَى عَنِ الطَّرِيقِ، وَالحَياءُ شُعْبَةٌ مِنَ الإيمان.

Ebu Hureyre (Allah ondan razı olsun)’dan nakledildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “İman altmış veya yetmiş kadar bölümdür. Bunların en üstünü lâ ilâhe illallah demektir. En aşağısı ise zarar veren şeyleri yoldan kaldırmaktır. Utanmak da imandan bir bölümdür.” (Buhari, İman 3; Müslim, İman 58)

وعن أبي سعيدٍ الخُدْرِيِّ رضي الله عنه، قال: كان رسولُ الله صلى الله عليه وسلم أَشَدَّ حَيَاءً مِنَ الْعَذْرَاءِ في خِدْرِها، فإذا رَأى شَيْئًا يكرهُهُ عَرَفْنَاهُ في وَجْهِهِ.

Ebu Said el-Hudri (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) perde arkasında gizlenen bir bakire kızdan daha utangaçtı. Hoşlanmadığı bir şey gördüğünde hoşnutsuzluğu yüzünden belli olurdu. (Buhari, Menakıb 23; Müslim, Fezail 67)