Riyazus Salihin

وعن سهل بن سعد رضي الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم أتي بشراب، فشرب منه، وعن يمينه غلام، وعن يساره الأشياخ، فقال للغلام: «أتأذن لي أن أعطي هؤلاء؟» فقال الغلام: لا والله يا رسول الله، لا أوثر بنصيبي منك أحدا، فتله رسول الله صلى الله عليه وسلم في يده.

Sehl ibni Sa’d (Allah ondan razı olsun) şöyle demiştir: Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem)’e içecek bir şey getirildi. O da içti. Bu sırada sağında bir çocuk, solunda ise ihtiyarlar bulunuyordu. Rasulullah çocuğa dönerek: “Bu bardaktakini yaşlılara verebilir miyim?” diye sordu. Çocuk: “Hayır, vallahi olmaz ya Rasulallah! Senden kazanacağım hayrı kimseye bağışlayamam,” dedi. Rasulullah da çocuğa verdi. (Buhari, Şirb ve’l-Müsakat 1; Müslim, Eşribe 122)

وعن أبي هريرة رضي الله عنه، عن النبي صلى الله عليه وسلم قال: «بينما أيوب عليه السلام يغتسل عريانا، فخر عليه جراد من ذهب، فجعل أيوب يحثي في ثوبه، فناداه ربه عز وجل: يا أيوب، ألم أكن أغنيتك عما ترى؟ قال: بلى وعزتك، ولكن لا غنى بي عن بركتك».

Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)’den rivayet edildiğine göre Rasulullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Bir gün Eyyub peygamber çıplak olarak yıkanırken üzerine altın çekirgeler düşmeye başladı. Eyyub da onları toplayıp elbisesine doldurmaya başladı. Bunun üzerine Allah ona şöyle seslendi: ‘Ya Eyyub! Ben seni bu gördüklerine dönüp bakmayacak kadar zengin kılmadım mı?’ Eyyub da: ‘Evet, izzetine yemin ederim ki beni çok zengin kıldın; ancak senin verdiğin berekete de asla doyamam,’ dedi.” (Buhari, Gusül 20)