عن حُذَيْفَةَ، وأبي ذرٍ رضيَ الله عَنْهُمَا قالا: كانَ رسولُ الله ﷺ، إذا أَوَى إلى فِرَاشِهِ قال: بِاسْمِكَ اللَّهُمَّ أَمُوتُ وأَحْيَا، وإذا اسْتَيْقَظَ قالَ: الحَمْدُ للهِ الَّذِي أَحْيَانَا بعدَ مَا أَمَاتَنَا وَإلَيْهِ النُّشُورُ.
Huzeyfe ve Ebu Zer (Allah onlardan razı olsun)'ın şöyle dedikleri bize aktarılmıştır: "Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) yatağına yattığı zaman, ‘Bismikellahümme emûtü ve ahyâ = Allahım, senin ismini anarak ölür ve dirilirim. Yani uyur ve uyanırım’ derdi. Uykudan uyanınca da, ‘Elhamdülillâhillezî ahyânâ ba‘de mâ emâtenâ ve ileyhi'n-nüşûr = Bizi ölümümüzden sonra dirilten, yani uykumuzdan sonra uyandıran Allah'a hamdolsun. Kıyamette de onun huzurunda toplanacağız’ derdi."