Riyazus Salihin

عنْ عثمانَ بنِ عفَّانَ رضي الله عنه قالَ: سمعتُ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم يقولُ: مَنْ صَلَّى العِشَاءَ في جَمَاعَةٍ، فَكَأَنَّمَا قامَ نِصْفَ اللَّيْلِ، وَمَنْ صلَّى الصُّبْحَ في جَمَاعَةٍ، فَكَأَنَّمَا صَلَّى اللَّيْلَ كُلَّهُ. وفي روايةِ الترمذيّ عنْ عثمانَ بنِ عفانَ رضي الله عنه قالَ: قالَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: مَنْ شَهِدَ العِشَاءَ في جَمَاعَةٍ كانَ لَهُ قِيَامُ نِصْفِ لَيْلَةٍ، وَمَنْ صلَّى العِشَاءَ وَالْفَجْرَ في جَمَاعَةٍ، كَانَ لَهُ كَقِيَامِ لَيْلَةٍ.

Osman ibni Affan'dan (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre şöyle dedi: Rasûlullah'ı (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle derken işittim: “Yatsı namazını cemaatle kılan kimse gece yarısına kadar namaz kılmış gibidir. Kim sabah namazını cemaatle kılarsa bütün geceyi namaz kılmış gibidir.” (Müslim, Mesacid 260) Tirmizi'nin Sünen'indeki rivayet ise şöyledir: Osman ibni Affan'dan (Allah ondan razı olsun) rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi ve sellem) şöyle buyurdu: “Kim yatsı namazında cemaatte hazır bulunursa gecenin yarısını namazla geçirmiş gibi sevap kazanır. Yatsı ve sabah namazlarını cemaatle kılan kimseye ise bütün geceyi namazla geçirmiş gibi sevap vardır.” (Tirmizi, Salat 165)

وعن أبي هُريرةَ رضي الله عنه أَنَّ رسولَ الله صلى الله عليه وسلم قال: وَلَوْ يَعْلَمُونَ مَا في العَتَمَةِ وَالصبْحِ لأَتَوْهُما وَلَو حَبْواً.

Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuşlardır: “Eğer insanlar yatsı ve sabah namazlarını cemaatle kılmaktaki sevabı bilselerdi, emekleyerek de olsa cemaatle namaz kılmaya gelirlerdi.” (Buhari, Ezan 9; Müslim, Salat 129)

وعنهُ قالَ: قالَ رسولُ الله صلى الله عليه وسلم: لَيْسَ صَلاةٌ أَثْقَلَ عَلى المُنافِقِينَ مِنْ صَلاةِ الفَجْرِ وَالعِشَاءِ، وَلَو يَعْلَمُونَ ما فِيهما لأتوْهُما وَلَوْ حَبْواً.

Yine Ebu Hüreyre (Allah ondan razı olsun)'den rivayet edildiğine göre Rasûlullah (sallallahu aleyhi vesellem) şöyle buyurmuşlardır: “Münafıklara yatsı ve sabah namazından daha ağır gelen hiçbir namaz yoktur. İnsanlar bu iki namazda ne kadar çok sevap olduğunu bilselerdi, emekleyerek bile olsa bu cemaate gelirlerdi.” (Buhari, Mevakit 20; Müslim, Mesacid 252)